( 1 ) عز و جل ( 95 سوره انعام ) : « به راستى خداوند شكافندهء دانه و هسته است » دانه سرشت مؤمن است كه خدا دوستى خود را در آن افكنده و هسته سرشت كافر است كه از هر خيرى به دورند و آن را « نوى » تعبير كرده براى آنكه از هر خيرى به دورند و از آن دورى جويند و خدا عز و جل فرموده : « بر آرد زنده را از مرده و بر آرد مرده را از زنده » . زنده مؤمنى است كه سرشتش از سرشت كافرى برآيد ، و مرده‌اى كه از زنده برآيد همان كافرى است كه از سرشت مؤمن در آيد ، زنده مؤمن است و مرده كافر و اين است تفسير قول خدا عز و جل ( 122 سوره انعام ) : « و آيا كسى كه مرده است و او را زنده كرديم » ( چون كسى است كه در تاريكيها است ) مرگش آميزش سرشت او است با سرشت كافر ، و زنده‌شدنش آنگاه است كه خداى عز و جل به فرمان خود آنها را از هم جدا سازد ، همچنين خدا عز و جل مؤمن را در هنگام زايش از آن تاريكى كه در آن اندر است به روشنى بر آرد و كافر را از نورى كه در آن اندر است به تاريكى بر آرد و اين است تفسير قول خدا عز و جل ( 70 سوره يس ) : « تا بيم دهد هر كه زنده است و پا برجا شود فرمان حق بر كافران » .